Bestel nu je tickets
  • Netwerken? Kweek een olifantenhuid
    Vreneli Stadelmaier vertelt in Opzij hoe je netwerken leuk kunt maken en laat je zien hoe je ook voor jezelf goed leert netwerken. Lees meer
    Lees verder
  • Veilig op weg met de roze taxi
    Gaat dit initiatief de vrouwonvriendelijke cultuur in Pakistan doorbreken? Mooie actie van Opzij.
    Lees verder
  • Inspiratiedag 2016: bijzondere dag, bijzondere locatie
    Bekijk nu het filmpje. Met dank aan Clock Studios.
    Lees verder
  • She Speaks 2015 in beeld
    Lees verder
  • She Speaks Team

    Het team dat de Inspiratiedag mogelijk maakt

    Lees verder
  • De Boekenplank

    Bekijk de boeken van onze sprekers

    Lees verder
  • She Speaks door de ogen van een man
    Als Els mij vraagt om op She Speaks 2015 een verslaggeefster te vervangen, dan doe ik dat. Tot dan toe heb ik me afzijdig gehouden van de bekommernissen van Els. Ik weet het niet zeker, maar geloof wel dat vrouwen tekort worden gedaan. Niet door mij. Ik ben dol op vrouwen. En juist dat zet me aan het piekeren, op weg naar het vrouwencongres. Vrouwen zijn anders omdat mannen anders zijn. Of omgekeerd. Hoe meer we het er over hebben, des te groter de verschillen. Lossen we ooit iets op door er over te praten? Er over heen stappen, is dat niet beter? Of is dat typisch voor mannen? Maar de She movement wil het gesprek aangaan. Samen, met vrouwen onder elkaar. Dus gedraag ik me onopvallend als ik het congres binnenstap. Het laatste wat ik wil is dat de mevrouw aan de balie me stilletjes verwijtend aankijkt: “Hoe bloot ik onder mijn kleding ben gaat jou niks aan.” Want dames, en met excuses, die belangstelling wil bij de mannen nog wel eens door het hoofd flitsen. Een vrij onschuldige uitglijder van de door testosteron opgehitste herenhersens. Vrouwen denken bij het zien van een prachtige He Man: “Wat een mooi karakter.” Toch? Dus treed ik heel gewoon de zaal met vrouwen binnen. Weinig kans. De eerste opmerkingen zetten me apart. Ha, een man. Leuk dat je er bent. De spreekster bij de opening doet er nog een schepje bovenop: “We zijn hier met vrouwen, en ja, een enkele man.” Wilde ik me niet onderscheiden, word ik anders geëtiketteerd. Maar jawel, het is een vrouwencongres. Prima georganiseerd en met hele leuke onderwerpen, verhalen en trainingen. De enthousiaste reacties vertellen van dames die genieten. Ik ook, want elke spreekster en trainster is de moeite waard. Keer op keer constateer ik dat de wijze lessen ook voor mannen interessant zijn. Toch neem ik afstand. Niet alleen als verslaggever, ook als man. Wil ik reageren, dan denk ik, nee, ik ben man, stil nu. Het woord is aan de vrouw, She Speaks, en mannen hebben altijd al zo’n grote bek. Zeg maar niets, dat is beter, en zo schep ik ook de afstand. Gek eigenlijk. Want de sessies over hoe vrouwen moeten omgaan met hun rol in de maatschappij, hoe ze zich gedragen onder de druk van het vrouw zijn, denk ik telkens: vul ‘man’ in voor ‘vrouw’ en het geldt ook voor mij, ook voor mannen. She Speaks is terecht van en voor vrouwen en dat moet je zo houden. Het doet mij verlangen naar een He Speaks, en dan maar meteen Hij Spreekt voor Nederlandse mannen. Dan pas komt Wij Spreken, voor heel Nederland en dan pas We Speak, voor de complete wereldbevolking. Maar dat is nog heel, héél ver weg. Wel gewoon doorgaan, hoor! De vrouwen zijn op de goede weg met She Speaks. Frits Emmerik
    Lees verder
She speaks